Prof.Dr.Kenan ÇELİK

Kişisel Web Sayfası

MESLEK YÜKSEKOKULU S-AÇMA KRİTERLERİ

Anasayfa » ESKİ KÖŞE YAZILARIM » MESLEK YÜKSEKOKULU S-AÇMA KRİTERLERİ
share on facebook  tweet  share on google  print  

MESLEK YÜKSEKOKULU S-AÇMA KRİTERLERİ

"ESKİ KÖŞE YAZILARIM" için, toplam 1 sonuç arasından 1 - 1 arası sonuçlar
 

kenancelik@kenancelik.com

MESLEK YÜKSEKOKULU S-AÇMA KRİTERLERİ

Kenan ÇELİK

 

Son yıllarda bir Meslek Yüksekokulu (MYO) açma modası aldı başını gidiyor. Açıldıkça, matruşka gibi sorunlar da çıktıkça çıkıyor. Türkiye’de 661 devlet üniversitelerinde, 37 vakıf üniversitelerinde ve 6 adet doğrudan YÖK’e bağlı olarak vakıflarda olmak üzere toplam 704 MYO var. Bunlarda 217 ayrı branşta eğitim öğretim yapılıyor. Her MYO kendine göre bölümler açmış.

Teorik olarak, MYO’lar ekonominin ihtiyacı olan nitelikli ana eleman yetiştirmek için açılır. Elbette gerekli ve doğru.

Peki MYO açmanın, sonrasında da bölümler veya programlar açmanın bir kriteri var mıdır? Elbette vardır. Hem de çok güzel ve yerinde hazırlanmış kriterler. Ama birçoğu teoride ve masa başında kalmıştır. İşte YÖK’ün koymuş olduğu kriterlerin bazıları:

1)   MYO’lar prensip olarak büyük yerleşim bölgelerinde kurulmalıdır.

2)   MYO’ların kurulmasında yöre halkı, yerel yönetim ve bölgedeki özel ve kamu kuruluşlarının yardım ve destekleri mutlaka gereklidir.

3)   MYO’lar sanayi, hizmet, ticaret bölgelerinde veya bu bölgelere çok yakın mekanlarda kurulmalıdır.

4)   Öğrencilerin sanayi, hizmet, ticaret bölgelerinde pratik eğitim yapabilme olanakları önemle dikkate alınmalıdır.

5)   Ulaşım imkanları yeterli ve kolay olmalıdır.

6)   Program seçimi çok önemlidir. Eğitim-öğretime, piyasa geçerliliği olan programlarla başlanmalıdır.

7)   Yeterli sayıda ve bilhassa kaliteli öğretim elemanlarının bulunması önemli ve öncelikli bir konudur.

8)   Özellikle teknik programlarda yeterli laboratuar  ve atölye imkanları olmalıdır.

9)   Açılması istenen programların veya programın ihtiyaç duyduğu personel, atölye/laboratuvar, makine teçhizat gereksinimi karşılanmalıdır.

Bir MYO açılması için başvuru yapıldığında, YÖK bir kısım belgeleri de istiyor. Bunlardan üç belge bizi çok ilgilendirir:

1)   Meslek Yüksekokuluna yerel yönetim, özel ve kamu kuruluşları ve şahıslar tarafından verilmesi vadedilen/taahhüt edilen fiziki mekan, bina, arsa, makine, teçhizat, para, bağış vb belgeleri, fotokopileri

2)   Yerel yönetim, endüstri ve diğer özel ve kamu kurum ve kuruluşları ile yapılmış olan protokoller

3)   Bölge Sanayi ve Ticaret odalarının açılacak programlarla ilgili destek yazısı

Bu kriterler ve kriterlere uyulduğunu garanti altına alan bölgeler çok iyi düşünülmüş ve yazılmış. Ama sanki bunlar uyulmamak için oluşturulmuş. Mesela, bölgemizdeki sanayi ve ticaret odaları kaç MYO’ya destek yazısı vermiş ve bu destek yazısına hangi MYO’larda uymuş? Kaç kuruluş ile protokol yapılmış ve bu protokollerin gereği yapılıyor? Kaç MYO kurulduğunda oluşturulan programlar yörenin eleman ihtiyacını karşılamaya yöneliktir?

Bir çok MYO açıldığına göre, demek ki bu yazılan şartlar da var? Öyle olması lazım.

Peki uygulamadaki kriterler nelerdir? Benim gözlemlediklerimin başında siyasi kriterler geliyor? Hele bu günlerde seçim yatırımı yapmak için MYO isteği kuyruğu var bazı illerde.

MYO’larda açılacak programlar, öncelikle o bölgenin nitelikli eleman ihtiyacını karşılamak üzere açılır. Ancak, uygulamada durum hiç de öyle olmamıştır. Bir MYO’nun ilk müdürü hangi meslekten ise o meslekle ilgili bölümler açılmıştır. Yani hangi bölümlerin açılacağı, bölgenin ihtiyaçlarına, bölgede uygulama yaptırma, MYO’yu destekleme imkanlarına yönelik olmamıştır. Mesela, benim müdürlük yaptığım Beşikdüzü MYO’nun ilk müdürü makineci idi. Eğitime başlanan bölümler ise, makine ile makinenin bir dalı olan iklimlendirme ve soğutma bölümleridir. Peki kriterler nereye gitti? Beşikdüzü’nde makine sanayi mi var? Klima veya ısıtma sistemleri fabrikaları mı var? Ticaret odaları veya diğer özel veya kamu kuruluşları, sivil toplum örgütleri istekte mi bulundular? Destek mi oldular? Bir protokol mü imzaladılar?

Hemen bitişiğine 1,5 kilometre yanına geçelim. Vakfıkebir MYO. Acaba açılmalı mıydı? Aynı bölümler açık olan MYO’ya eklenemez miydi? Tartışması ayrı konu. İlk müdürü İktisatçı. Programlarına bakıyoruz, muhasebe, işletme, bankacılık. Mesela bankacılık niye açıldı. Vakfıkebir dünyanın bankacılık merkezi midir? Çok mu banka var da, eleman bulamıyorlar?

Geçelim Maçka MYO’ya. İlk müdürü kimyacı idi. Açtığı bölümler kimya ile ilgili bölümler. Laboratuar programı, alabalık eğitim tesisleri vb. Maçka’da kimya fabrikaları, rafineriler var da, biz mi göremiyoruz.

Diğerlerini de araştırdığımızda benzer sonuçlar çıkıyor. Köşe yazısında bu kadar yazılır. İnanmayan varsa, araştırsın.

MYO açalım. İsteyen her yere açalım. Dağlara, taşlara, uçan kuşlara bir MYO açalım. Ama ihtiyaca göre açalım, kriterlere de uyalım. Açılacaksa, okulculuk oyunu oynamayalım, gerçek MYO’lar açalım.

Bu arada tarihsel bir gelişme de olmadı değil. Geçen hafta TTSO başkanı Sayın Şadan Eren, beraberindeki bir heyetle KTÜ rektörümüzü ziyaret etti. MYO’larda takı tasarımı programı açma isteğini iletti. Rektörümüz de olumlu karşıladı. Ama nasıl bir destek protokolü yapılacağı açıklanmadı.

İşte böyle olmalı başkanım. Mesleki eğitim adına teşekkürler. Bu yaptığınız bir damla olabilir. Devam ederse göle dönüşebilir. Ama başkan sadece yeni bölüm açmak için gelmemeli. Açılmış olan programları desteklemek için de gelmeli. İşadamlarınızı organize edin. Önce açılmışları destekleyin, yenilerini istemeye de referansınız olsun. Yaptıklarınız, yapacaklarınızın teminatı olsun.

 

Kaynak : İlkhaber Gazetesi, 15 Ocak 2009 Perşembe
Tür : Eğitim Tarih : 15.01.2009
[ Tüm yazılara ulaşmak için burayı tıklayınız. ]

facebook  googleplus  Twitter  Delicious  Digg this